نت شماره سیُ هشت

یکشنبه ۱۸م اردیبهشت , ۱۳۹۰ | شعرمثنوی معنویمولانا جلال الدین محمد بلخی | | قرار داده شده توسط : کیارش مظفری

یک زمانی موج لطفش بال تست

آتش قهرش دمی حمال تست

قهر او را ضد لطفش کم شمر

اتحاد هر دو بین اندر اثر

یک زمان چون خاک سبزت می‌کند

یک زمان پر باد و گبزت می‌کند

—-

گبز: بزرگ

———

نکته اصلی این شعر وجود تضاد و لازمه آن در امور است !

آتش قهرش دمی حمال توست به این معنی است که آتش قهر او تمام مشکلات دیگر تو را به دوش می کشد و می برد و تو می مانی و تنها  رنج عشق!

اشاره دارد به : غم عشق آمد و غم های دگر جمله برفت .

 

دیدگاه های شما :

Page 1 of 0